Elke keer wanneer ik echt gestopt ben met dichten, dan is het een tijdje rustig, maar dan wordt ik opeens weer overal voor gevraagd... Gewoon nee zeggen zou je denken, maar ik zeg toch altijd ja... Waarom? Nou, gewoon daarom. Maar ja zeggen betekent ook met nieuw werk willen komen, en zo begint het schrijven weer, en zo ook, blijf ik dus maar dichter worden. Telkens weer opnieuw.
Jochem heeft de 30 jaar niet meer willen halen. Gelukkig maar… want nu is hij gestorven als jonge held. Zo eentje die prima in het dode popidolenrijtje past. Zo`n beetje tussen Nick Drake en Bram Vermeulen in.
Jochem was
lastig, maar ook ontzettend lief. Geniaal, maar ook een prutser. Een hartendief
die al die gestolen harten niet aan de onvolmaakte wereld en niet aan zichzelf
heeft kunnen slijten. Op zijn afscheidsconcert in Bosch (Arnhem) 
al meer dan 2 jaar
terug! zong hij:
‘uit liefde ben ik gekomen, uit liefde zal ik ook weer gaan’
Voor de mensen die vinden dat je zelf geen einde aan je leven zou mogen maken: Jochem heeft het tegendeel bewezen.
Met de nabestaanden hebben we afgesproken om te proberen om Jochem`s liedjes de wijde wereld in te sturen. Alleen al omdat ie zo zijn best heeft gedaan.
Bij deze dus huiswerk: www.altijdzondag.tk en google op Jochem de Pochem
Liefs,
Bernd Ebbo
keiharde zakenwereld in gegaan... dus tot zover het dichten. Ik hoop jullie in mijn winkel terug te zien: Tsjokkoo, nieuwstad 44 6711 BL Arnhem 06 20163039
En verder veel liefs....
Bernd Ebbo
in stad en land
hoort men de
merel
op ieder uur
een wereld
bezingen
van alsmaar meer
van steeds iets
minder
vanwaar het
verzet
tegen het einde
van een dag
vraagt de
vermoeide vogel
zich steeds tot
ietwat later af
en is het donker
dan niet wat
lieve lust
kunstlicht biedt
veiligheid en leven
en maakt zodoende
geld
het suggereert zelfs
schoonheid
waar deze later
niet terug te
vinden is
kunstlicht
verjaagt de angst
voor het onzichtbare
alsof kwaadwillendheid
met de lampen aan
daadwerkelijk
niet ontwaart
kunstlicht schept
ook werelden
en verbindt deze met
elkaar
tot een groot web
van dingen
tot iets
wat het daglicht
niet verdraagt
kunstlicht ontregelt
zo
en domineert
natuur
en donker
waar de nacht
hoort
blijft het dag
kunstlicht is vooral
het ideale
voorbeeld van een farce
Het werd de hoogste tijd om maar weer eens wat op mijn web-log te zetten... Al zullen de meeste lezers onderhand wel afgehaakt zijn... ik hield het toch vooral ook bij om wat van mijn eigen aandacht op de gekozen koers te houden. En ik moet zeggen dat ik op poëtisch gebied niet veel vorderingen gemaakt heb. De uitgave van de bundel en alle plannen die ik daaromtrent gemaakt had, zijn enigszins in het water gevallen door het opzetten van Soela Shirts en Booming Buttons.. Soela betekent in het Surinaams stroomversnelling en dat is zo`n beetje precies waar ik dit jaar terecht in ben gekomen... Wel een vooruitgang hoor, maar nog steeds wel zonder geld. Het kraakavontuur in Oosterbeek is voor ons al wel een tijdje weer afgelopen. Het bleek teveel onderling gedoe te geven met de andere bewoners. Het was graag of niet en niet won al vrij snel... we wonen weer in onze doorzonwoning in Arnhem-Zuid.
Van de bundel zijn inmiddels 1800 naar Iriszorg gegaan: nog eens 400 nabestellingen dus. Theo van boekhandel ONGERIJMD heeft er tot nu toe 35 verkocht... Zelf zal ik er ook een stuk of 100 verkocht hebben, o.a. bij leesgroepen en voordrachten. Dat het er zo weinig zijn naar mijn eigen maatstaven dat heeft denk ik ook te maken met het feit dat ik met het uitbrengen van mijn bundel overvallen werd door een gevoel van klaar zijn er mee. En ga het dan nog maar eens verkopen...] Al met al liggen er nog 1000 bundels te wachten op een andere eigenaar, maar aangezien het mijn eigen voorraad is, heb ik daar wel vrede mee.. Want als over een tijdje mijn bundel buiten de vaste boekenprijs valt, dan ga ik gerust weer voor de supermarkt staan. En als de nood nog hoger wordt, dan begin ik daar deze winter al wel mee. Mocht ik geen ander plan verzinnen.
Ondanks mijn eigen gelatenheid wat betreft mijn eigen poëzie, blijft er vraag naar, getuige de uitnodigingen die op mijn pad komen. Het meeste laat ik schieten onder het mom geen tijd, geen zin en dergelijke, maar nu moet ik a.s. zaterdag voor de gemeente Renkum nota bene tijdens de Nacht van de nacht in het donker in het bos uit eigen werk voor gaan dragen. Dit keer overigens wel tegen een redelijke vergoeding, in mijn kringen nog steeds een zeldzaamheid. In elk geval heb ik 2 gelegenheidsgedichten die ik momenteel uit het hoofd aan het leren ben.. In het donker is het namelijk moeilijk lezen...
ik zei het al eerder, ik ben dus vooral heel erg druk met het opzetten van een eigen bedrijf, en dat valt me eerlijk gezegd niet mee. Ik bedruk dus t-shirts en pers buttons, ook op festivals. Het laatste festival was is een uithoek van Spanje, op het strand met heel goed weer...
Zie de foto maar:
Met Belle gaat het heel erg goed. Ze loopt al bijna en dat terwijl ze net zes maanden is... Is nog niet ziek geweest ook.
Totaal aantal pageviews: 1.198
Gemiddeld per maand: 599
Totaal aantal unieke bezoekers: 282
vreemd genoeg poppen de mensen deze maand uit mijn verre verleden op. Reunietijd lijkt me zo. Aan poezie kom ik niet toe deze weken en aan iets anders dan de kraakpanden kom ik niet toe. Hoe dan ook gaat het me goed.
vanuit de hangmat.... (ik moet misschien toch maar dure autoverkoper gaan worden)
is het zover. Tussen Copy Shop Arnhem en Boekhandel ONGERIJMD, Nieuwstad 38 te Arnhem, hang ik vanaf 12:00 uur de dichter uit t.b.v. de eerste dag van de bundel Overvloed Blaakt...
(eindelijk van de straat)
Alles is naar de drukker toe. De plotdruk is nog aan alle kanten verbeterd en nu moet het goed zijn. Het wordt waarschijnlijk 8 juni dat ik 3000 bundels rijker ben.
Het parkt vertelt,,, mis het niet, check dit: Dag van het park
Ik moet 2 juni en 7 juli optreden bij het Ballroom Theater. De eerste keer met western proza waarin buurtbewoners figureren, en en en bij een HondenCatwalk, Jawel. Een hondenCatwalk presenteer ik de honden met portretpo"ezie. Waarvan weer een gelegenheidsbundeltje zal worden gemaakt. ook Man bijt hond zal daarbij aanwezig zijn.
En in dit grachtengordelpandje wordt deze week besloten of ik beroepsmatig een kunstenaar ben, of niet. Ik durf te wedden dat de eerste bewoner die dit huis ooit liet bouwen, een uitbuiter was.......
Ik heb vandaag met terugwerkende kracht de verkoop van 3500 bundels voor de belasting bont gewassen. En niet alleen dat: ik heb met behulp van een van mijn schoonvaders zelfs mijn eerste correcte belastingsopgave van mijn leven gedaan. Natuurlijk wel weer te laat, maar nog wel binnen de uiterste termijnen.
Ik krijg nog geld terug ook...
ik ga vanavond toch een berg sushi halen
deze man, die heel zijn leven een strijd streed met een andere berg van de Himalaya van ruim 7000 meter hoogte, kweekt tijgers als kippen met behulp van genetische analyse van het DNA en elke dag RuSt …
dat ideaalbeeld doet denken aan een miniatuur tijger als een camouflagekleed voor een grotere afbeelding van een oog dat een scherp beeld vormt van een voorwerp van ‘verlicht eigenbelang’…
de vraag blijft of het uitwerken van deze papieren tijger het probleem van de dubbele tong en het doel verbindt met gedrag op een commerciële, rationele, linker-hersenenmanier
van een meisje dat met een tijger op de foto wilde in de dierentuin…
tot een ontmoeting kwam het niet
nog even snel 200 bundels gemaakt in de copy shop en we gaan er weer vooooor.... ziedaar..
Voor de aanvraag van de WWIK:
Verwachte inkomsten uit de Bundel Overvloed blaakt 2007-2008:
500 exemplaren via de uitgever: 1.500
1500 exemplaren via de IrisZorg: 1.500
1000 exemplaren d.m.v. signeersessies 11.120
----------
13.120
Verwachte directe beroepskosten signeersessies:
Bezinekosten signeersessies: 2.000
Parkeerkosten 800
Lunchkosten 600
--------
3.400
Verwachte inkomsten: 13.120
Directe beroepskosten 3.400
----------
Bruto inkomsten 9.720
Opmerking:
de daadwerkelijke drukkosten zijn gemakshalve voor de berekeningen van de totale inkomsten afgetrokken en derhalve niet terug te vinden in de post van de directe beroepskosten. Dit omdat de winst op twee partijen van toepassing is en de kosten door 3 partijen zal worden gedragen… Daarnaast is er sprake van verschillende winstverdelingspercentages:
De winst van 2000 bundels zal tussen de uitgever en mij op 50/50 basis zijn en van 1000 bundels zal de totale winst alleen mij toe doen gaan komen.
Strategie ten aanzien van de signeersessies:
De bedoeling is om via huis aan huisbladen ( erg makkelijk in te komen) aan te kondigen dat ik in de plaatselijke boekhandel kom signeren d.m.v. zogeheten flitsexposities van het werk dat kunstenaars speciaal voor de bundel Overvloed blaakt hebben gemaakt.
Geschat door de uitgever wordt een verkoopaantal per keer van 10 stuks. Omdat ik waarschijnlijk tevens met een koffer met boeken van de uitgever bij de boekhandels ga leuren alszijnde een vertegenwoordiger, delen we daardoor ook de kosten die het met zich mee gaat brengen. De begrote post directe beroepskosten zal daardoor waarschijnlijk minder hoog uitvallen als beraamd. Verwachtte verkoop 1000 stuks (500 van de uitgever, 500 van mijzelf)
Tevens wil ik de bundel in grote steden in winkelstraten en bij stations uit gaan stallen, signeren en verkopen. Met de straatverkoop heb ik inmiddels bijna drie jaar ervaring. Aangezien men het gedrukte woord zonder ventvergunning langs de openbare weg uit mag stallen en verkopen, verwacht ik verder geen problemen en wel veel succes. Verwachtte verkoop: 350 stuks.
Daarnaast ga ik wederom alle supermarkten van de regio af waar ik eerder met mijn “copy Shop bundeltjes gestaan heb om daar voor op de stoep nu mijn echt uitgegeven bundel te gaan showen en verkopen. Op de plekken waar ik ben geweest geniet ik de status van een legandarisch figuur. Als 5% van de eerdere kopers de ECHTE bundel willen hebben, verkoop ik er dus op deze wijze 150 bundels.
Opzetten Booming Buttons (& statement shirts) i.v.m. opbouwen eigen inkomsten.
Onlangs heb ik 5 buttonmachines, een stansapparaat en een snijplotter gekocht en heb ik mij ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Daarmee kan ik alle formaten buttons produceren en alle kleuren t-shirts bedrukken d.m.v. computerbestanden en flexfolies.
V ia Copy Shop Arnhem en Boekhandel Ongerijmd hoop ik de komende tijd opdrachten binnen te slepen. Boekhandel ONGERIJMD heeft al meerdere malen t-shirts van mij afgenomen, zie factuur 1 + 2
Daarnaast ben ik voornemend om aquisitie te plegen middels het benaderen van nieuw ingeschreven bedrijven bij de Kamer van Koophandel.
Festivals:
ook ben ik van plan om op meerdere muziekfestivals het gezicht van booming buttons te laten zien i.v.m. buttons en bedrukte t-shirts. Doordat ik bakken met stripboeken en tijdschriftrn heb kunnen de mensen zelf hun plaatjes voor de buttons uitzoeken die ik dan vervolgens ter plekke kan buttonnen.
Straatverkoop:
aangezien ik voor het gedrukte woord geen ventvergunning nodig heb ga ik deze zomer ook beginnen met het verkopen van bedrukte tekst-shirts en tekst-buttons op straat. Tevens mag ik van Erik de Jong (Spinvis) teksten van spinvis op t-shirts drukken EN verkopen.
Statements als zijnde een vorm van kunst:
ik ben voornemend aangekondigde demonstraties te houden VOOR het dragen van een boerka middels het dragen van een boerka vol met buttons…
Dit zal wel de nodige media-aandacht met zich meebrengen en zodoende meer bekendheid gaan geven aan mijn bedrijf.
Webwinkel:
Het is de bedoeling om een assortiment van t-shirts en buttons met teksten van bekende dichters, zangers en nederlandstalige bands op te bouwen en deze te koop te gaan aanbieden via een webwinkel.
Directe beroepskosten van een dichter:
3 x met de auto naar uitgeverij in Oosterbeek: 10,00 euro
3 x telefoneren met mobiel met de uitgever: 10,00 euro
printkosten van het werk voor de redacteur: 9,00 euro
aanschaf memorystick: 29,95 euro
stroomverbruik gekregen computer, waterkoker
en kamerverlichting tijdens het dichten: 50,00 euro
consumeren van koffie, koekjes en shag
tijdens het dichten: 50,00 euro
1 fles pina colada na sluiting uitgeverijdeal: 3,30 euro
-----------------
163,25 euro
De deal is rond en door de unieke mogelijkheid van de 1500 kerstpakketten voor de IrisZorg krijg ik i.p.v. de gebruikelijke 12 procent nu dus 50 procent... en dat niet alleen: van de 1000 exemplaren die ik zelf tegen de kostprijs inkoop hoef ik niets aan de uitgever af te dragen. Een vetgoede deal dus... wat een brutowinst kan gaan opleveren van 15.000 euro. Plus ik kan nu eindelijk een kunstenaarsuitkering gaan aanvragen, nu ik AANTOONBAAR mijn inkomen haal uit mijn kunsten...
Uitgesproken op een Crime Jazz-avond t.g.v. de expositie De erfenis van de slavernij, Fort Zeelandia, Paramaribo, 30 maart 2007
Goedenavond allemaal.
Dank aan de mensen van Crime Jazz, dat ik hier mag staan, bij deze gelegenheid, vandaag, op deze plek. Misschien vraag je je af wat ik hier doe? Wie ik denk dat ik ben?
Voor de één ben ik een nazaat van een volk van slavenhalers en blankofficiers. Voor de ander ben ik een krioro mma in een geglobaliseerde uitvoering. Het is maar hoe je het bekijkt. Zelf heb ik de behoefte verloren mezelf op een dergelijke wijze te categoriseren. Net zo min als ik de behoefte voel om de mensen om mij heen in te delen naar kleur, afkomst, sekse, geloof of wat dan ook. In mijn optiek bestaat ieder mens uit goed en slecht, en draagt elke dag een herkansing in zich mee, om het goede sterker te laten zijn dan het slechte. Wie de mensheid gaat opdelen in groepen mist een enorme kans. Erfgenamen zijn er in allerlei soorten en maten: nabestaanden van slaafgemaakten, van slavenhouders, en natuurlijk ook van zowel slaafgmaakten als slavenhouders. Dan heb je de overlevenden van de holocaust van de Tweede Wereldoorlog en de nabestaanden van hen die daar de dood vonden. Ook in het heden heb je overheersers en mensen die daar het slachtoffer van zijn. Sommige mensen vallen in meerdere catgorieën en anderen zijn nergens te rangschikken. Voor hen geen speciale dag van de Verenigde Naties.
Het is mijn diepste overtuiging dat we alleen dán winnen, dat onze erfenis alleen dán een rijke erfenis zal zijn, wanneer we erkennen dat een ieder van ons het in zich meedraagt zich méér te voelen dan een ander. Dat een ieder van ons van tijd tot tijd in een ongelijkwaardige positie gemanoevreerd wordt. Het is aan ons, om met de lessen van ons aller voorouders, deze wereld een gelijkwaardige te maken.
Mijn eigen leven is tot nu toe een mamio geweest, een patchwork deken in bonte kleuren, waaraan diverse structuren en grondstoffen ten grondslag liggen. Het heeft mij gemaakt tot wie ik ben, en waarom ik hier sta. Een witte pier, maar wel met manier, met het krijgershart van Cakuntela, en met de zegen van Mam’ Aisa.
Ik ben geboren uit zonnegloren en een zucht van de ziedende zee, in het bosrijke midden van Nederland, uit een Duitse moeder en een Groningse vader. Mijn ouders waren jong en idealistisch en samen reisden we de wereld rond. In Saoedi-Arabië leerde ik de waarde van water kennen, speelde ik in de zandverstuivingen van de woestijn en werd, zo klein als ik was, aangeraakt door de schoonheid van de islamitische geloofsbeleving. In Burundi rolden mijn zusje en ik al stoeiend door het rode bauxietstof, werden we zwijgend bestudeerd door langstrekkende Hutu’s en Tutsi’s – toen nog in vrede levend met elkaar - en zagen we antilopes gracieus door het hoge gras springen. Daarna volgde Thailand. Een paar jaar op het platteland, in een huis dat naar carboleum rook. We speelden schuiltje tussen de jasmijnstruiken en gaven de passerende boeddhistische bedelmonniken kleine offerandes. In de hoofdstad Bangkok ging ik naar een Amerikaanse school en kreeg een cultuurshock van the American way of life waar het om sportprestaties draaide en waar fast food het dagelijks brood vormde.
Tussen al die buitenlandse reizen door waren er altijd kortere periodes in Nederland. De dichter Benavides gaf me mijn lijfspreuk die die periodes kenmerkte:
Ik ben niet hier.
Dit is niet het land dat ik zou wensen.
Dat is anders, maar ik weet niet of ik het ooit zal vinden.
Toen ik vijftien jaar was, vestigde ons gezin zich in Suriname. Het land waar alles samenkomt. Hoe wij hier tezamen kwamen, het land van Ame, het land waar ik mijn mamio wel wilde neervlijen. Maar ook het land waar ik volwassen werd, waar ik ontdekte dat de wereld ingewikkelder in elkaar zat dan ik tot dan toe met mijn love, peace & hapiness-instelling had kunnen bedenken. Al geloof ik nog altijd dat je met love, peace & happiness heel erg ver komt, maar dit terzijde.
Ik werd me ervan bewust hoe kleur een andere rol kan spelen dan ik tot dan toe gewend was. Hee melkfles! Hallo boertje! Witte pier, zonder manier. Wat moest ik daar op antwoorden? Wat moest ik er van denken? Ik kon het niet plaatsen. De macht van het geld, van het geweer, van de politiek … Niet langer bleek de Love Power bestand tegen zoveel geweld. Mijn wereldbeeld wankelde, rammelde, maar … it survived.
Inmiddels zijn er decennia voorbijgevlogen, maar nog steeds voel ik me soms die vreemde eend in de bijt die het allemaal net niet helemaal begrijpt. Zie ik de dingen te simpel, of doen andere mensen soms nodeloos ingewikkeld?
Neem nu de Lion King. Een paar jaar geleden hoorde ik voor het eerst over de Lion King. Ooit een machtige koningszoon in The Gambia, een telg uit een lange reeks van vorsten. In de achtiende eeuw kwam er een abrupt einde aan deze Afrikaanse dynastie toen een Hollandse slavenkapitein de Leeuwenkoning meevoerde en uiteindelijk naar Suriname bracht. Daar raakte het verhaal van de Lion King in de vergetelheid en hijzelf leek in rook te zijn opgegaan. Eeuwen later rinkelde op een dag de telefoon bij een Surinaamse mevrouw in Nederland. Een balletje begon te rollen en uiteindelijk bleek Yvonne Pryor de reincarnatie te zijn van de Leeuwenkoning.
In 2003 kwam Yvonne Pryor op hoog bezoek naar Suriname. Queen Lionking dus. Een mooie gedachte, dat de ziel van een man in een vrouw kan reïncarneren. Food for thougths. Want als dat kan, zeg je eigenlijk dat het er niet doe doet of je een man of een vrouw bent: een ziel heeft geen sekse. En alles dat wij als mensen daaraan verbinden is dus onbelangrijk. Maar, is het dan ook niet logisch te veronderstellen dat dat ook geldt voor andere aspecten. Zoals kleur? Of geloof? Wordt de reïncarnatie van de Dalai Lama niet ook overal ter wereld mogelijk geacht? Op zielsniveau draait het om heel andere dingen.
Dat bracht me op het idee dat het ook belangrijk is dat we leren van onze geestelijke voorouders, onze spirituele ancestors. En als je daarover na gaat denken, dan gaat het je duizelen, want dan is ons erfgoed fenomenaal. Onze gezamenlijke fysieke roots voeren via Sranan alle wereldzeeën over: hoeveel wijsheid, verkregen door schade en schande, hebben wij niet meegekregen over de golven die onze wilde kustlijn kussen? Maar die andere voorouders, de voeders en hoeders van onze zielen, hebben ons ook kennis meegegeven. Hoe het niet moet, hoe het wel kan. To be good, or not to be good: that’s the question. Het antwoord is aan ons.
Nu weet je waarom ik hier sta. Nu, op deze plek. En waarom ik zeg wat ik te zeggen heb. En je weet een beetje wie ik ben. Kijk nu eens naar jezelf. Waarom jij hier staat, vandaag, waarom je luistert, op dit moment. Wie ben jij? Probeer jezelf niet in een categorie onder te brengen, maar te luisteren naar de verschillende stukjes stof die samen jouw mamio vormen, die mooie lappendeken die jij bent. Wat je hoort zijn de stemmen van het verleden en het heden, van voorouders en de onzichtbare wereld, van lieve engelkinderen en schone prinsen en prinsessen, van famir’man en van vrienden. Wat zij zeggen, dat ben jij zelf.
Vandaag wil ik mijn oude lijfspreuk herschrijven. Vrij, naar Benavides.
Ik ben wél hier.
Dit is nog niet het land dat ik zou wensen.
Dat is anders, maar ik hoop dat ik het hier zal vinden.
Dank voor het luisteren, Peace!
evenwicht
ik zou begaafd zijn met
de souplesse van een neger
behebt zijn met de glimlach
van een Aziaat
met de rauwheid van een Eskimo
trots zijn op mijn familie
ontstaan uit alle werelddelen,
de eer bewaken met Turks fruit
ik zou prachtige verzen schrijven
op universeel getinte huiden
met Hennah uit Marokko
als ik Adam was
dan liet ik Eva staan in de tuin
die ik verlaten zou
omdat zij in den beginne
al mijn huid en kleur bezat
eerste nieuwtje is dat ik toestemming heb om t-shirts met spinviscitaten op de markt te brengen
en aanstaande zaterdagavond mag ik in Arnhem de brug slaan tussen Solo, het voorprogramma van Spinvis en Spinvis zelf...
joepie!
dat men zich kan inschrijven voor de zwart-wit illustraties bij mijn bundel...... graag via bundel@boomingbuttons.nl
Nou weet ik bij voorbaat dat hij niet al te positief over mijn werk zal zijn. Maar dat mag de pret niet drukken. Chrétien Breukers weet in ieder geval waar hij het over heeft. daarnaast is hij redacteur bij De Contrabas.
De laatste 500 bundels Wegwerpoezie zijn weggegeven op de dag van de literatuur...
Nou, dit is dan de bundel waarin 3 gedichten van mij staan. Gisteren was de presentatie met de dichter des vaderlands Driek van Wissen als presentator. Alhoewel de grappen nogal aan het banale grensden, was het toch wel leuk om bij te zijn.
ISBN: 978-90-8215-17-2 176 pagina’s € 15,00
http://www.uitgeverijkontrast.nl/DirecteBestellingenboeken2007.html
Het was op 2 mei 2004 dat ik met 32 pillen XTC tevergeefs een einde aan m`n leven probeerde te maken. Na de reanimatie gaf ik het leven een jaar de kans om mij van het tegendeel te overtuigen. Hetgeen aanvankelijk niet lukte. Aan het einde van dat jaar had ik beslissing gemaakt om er alsnog tussenuit te gaan. De wereld, mijn familie en op de eerste plaats mijn kinderen, zo was ik ervan overtuigd, waren beter af zonder mij. Het scenario in mijn hoofd liep op het eind toen ik met mijn geliefden en kinderen hier naar de stadsschouwburg ging om naar een concert van Spinvis te gaan. Het zou de laatste avond moeten worden. Een mooie herinnering als slotaccoord ... Emotioneel had ik mezelf al losgekoppeld en mijn ratio telde de laatste uren af...
Spinvis had via de mail laten weten dat mijn kinderen een liedje mochten uitkiezen en hij speelde, enkel begeleid met de piano speciaal voor hun smallfilm, nadat hij eerst vanaf het podium contact met ons had gezocht: meneer Visser, waar zit je?
Ik kon alleen maar antwoorden met: je maakt mijn leven goed.
Dat was in 2005 en daarna werd alles anders en zo goed als het nu gaat, zo gelukkig ben ik nog nooit geweest.
Het optreden met Spinvis was te gek. natuurlijk ging er van alles fout, maar hee, zonder te oefenen of zelfs maar met een idee wat me te wachten stond, had ik na afloop toch mooi de kleren nog aan.
| Drugshond Siemba gestresst |
|
|
|
| Monday 12 February 2007 | |
 Paramaribo
- Suriname’s enige drugsspeurhond raakt gestresst. Speurhond Siemba
blijkt bij lange na niet instaat alleen de politie ondersteuning te
bieden in de strijd tegen drugshandel. Dit wordt bevestigd door het
waarnemend hoofd van de Justitiële Dienst bij het Korps Politie
Suriname, commissaris Krishna Hussainali-Mathoera. De ...opsporingsdienst waar Siemba is ondergebracht behoeft dringend ondersteuning. “Mogelijk komen dit jaar al meer honden. “Ook hebben we als optie dat de honden in Nederland of op de Antillen, maar ook in Suriname getraind kunnen worden”, aldus Hussainali–Mathoera tegenover Dagblad Suriname. Siemba’s meest recente wapenfeit was in januari toen hij op een cargovlucht naar Amsterdam ruim vijftien kilo cocaïne snoof in een partij bami. |
a.s. maandagavond en nacht ga ik mijn gedichten projecteren op het Arnhemse Boekenbal. Tevens zal ik van 22:15 tot 02:30 verschillende keren in de gangen op gaan treden....
Een gedicht van mijn hand is geplaatst op De Valse Noot
dat ik niet weet waar te beginnen, dus begin ik maar met de voor- EN achterkant van de bundel Overvloed Blaakt. Tot mijn genoegen heeft Jefffrey Dunsbergen ingestemd met het plan om zijn schilderij "de merel en de kerel" daarvoor te gebruiken: 
Daarnaast ga ik nu een site maken voor Booming Buttons, het bedrijf waar ik mee bezig ben. Inmiddels zijn we succesvol uitgebreid met t-shirts bedrukken. De eerste opdrachten zijn al binnen...
De rest volgt nog...
Wat kan ik zeggen? Ik krijg net de kans aangeboden van Spinvis en Exelcior records om op de dag van de LITERATUUR notabene samen met Spinvis het podium te betreden. Ik heb maar ja gezegd..
Ik ben gevraagd mee te doen met het paradijsproject van Maria Strik. En eerlijk gezegd spreekt het concept me wel aan.
37 bundels Arnhem
8 bundels Arnhem
8 bundels Arnhem
8 bundels Arnhem
------
65 bundels
Gisteren spontaan uitgegaan, vandaag de kater overleeft. We hadden geen geld bij ons, maar wel 12 bundels, waardoor het helemaal goed kwam allemaal. Ook nog 2 kunstenaars gestrikt voor de bundel en tot mijn grote verbazing werd ik op de fiets terug aangesproken met de woorden: we doen mee! door een stelletje waar we langs kwamen geslingerd.
er was hier een literair café georganiseerd in 't musiscafé door Hanz Mirck en toen bleek ik tot mijn grote verbazing ook op het podium ter vermaak te worden gesteld. Als verrassingsact dus ook zelf verrast. Het was overigens erg leuk en het publiek was heel fijn en geinteresseerd. De namen van alle dichters volgen nog, maar ik was in inder geval het pupilletje. Ik verkocht 8 bundels, waarvan 4 oude bundels die waren besteld
Het ging goed vandaag. Interessante mensen ontmoet en 8 bundels verkocht en wat weggegeven. Later meer.
37 bundels verkocht voor de deur van ONGERIJMD en ook de toeloop naar de winkel werd door mijn aanwezigheid verhoogd.
Ebbo is groter…
Dictator van de pinguins
Baardapenpopulist
Vijand van het varken
boze Hazedroom
Hoeder van doodsbange geiten
aan onderwerpen
doet deze dichter niet
er wordt al zoveel gelogen
indien een dolk mijn tong
en hart doorboort
mij onthand tot zwijgen roept
omwille van een woord
dan sterf ik ongelovig
en leef beslist in vrijheid voort
| ma | di | wo | do | vr | za | zo |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
Laatste reacties